บอสมาเฟียคนนั้นคือเหยื่อของฉัน

ผมเป็นนักฆ่าที่เผลอไปนอนกับเจ้าพ่อมาเฟียถึงสองครั้ง ครั้งแรกผมเดินจากมาเงียบ ๆ ทิ้งไว้เพียงโน้ตกับบัตรธนาคาร “เป็นคืนที่สุดยอด ขอบคุณนะ”ครั้งที่สอง เขาดันกลายเป็นเป้าหมายอันดับหนึ่งในรายชื่อหมายฆ่าพร้อมค่าหัวมหาศาล ต่อมาเขาขังฉันไว้ในห้อง ขณะที่สติของฉันเลือนราง จมดิ่งอยู่ภายใต้อิทธิพลของเขา เขากุมมือฉันไว้ แล้วจับปืนของฉันเล็งเข้าหาตัวเอง พร้อมหัวเราะเบา ๆ “มือสั่นขนาดนี้ ยังจะเล็งปืนไหวเหรอ”