[พากย์เสียง] 4 ของสั่งลา เจ้าพ่อฟัลคอน 2

ฉันคือคอนซิเยเรมือหนึ่งของตระกูลฟัลโกเน มันสมองของพวกเขา แต่วันนี้ฉันกำลังจะเดินจากไป ส่งมอบบัญชีธุรกิจถูกกฎหมายทั้งหมดที่ดูแล และตัดขาดสายสัมพันธ์สุดท้าย ลูกศิษย์ฉันไม่เข้าใจ “คุณคืออนาคตของตระกูลนะ ออเรเลีย จะทิ้งไปเฉยๆ แบบนี้ไม่ได้” ฉันยิ้มขื่นส่ายหน้า พวกเขาไม่รู้ว่าฉันแต่งงานลับๆ กับดอน วิตโตริโอ ฟัลโกเน มาสามปี ฉันเคยคิดว่ารูปร่างหน้าตา สติปัญญา และทุกอย่างที่ทุ่มเทให้จะชนะใจเขาได้ จนกระทั่งถูกลอบยิงที่ท่าเรือเมื่อสามเดือนก่อน ฉันโดนกระสุนไปสิบสามนัด อาการโคม่า ต้องให้ศัลยแพทย์ประจำตระกูลผ่าตัด ซึ่งต้องได้รับคำสั่งตรงจากวิตโตริโอ ฉันโทรหาเขาเป็นสิบๆ สาย แต่พอเขารับสาย สิ่งที่ได้ยินกลับเป็นเสียงหวานกระเส่า “วิตโตริโอ เค้กวันเกิดยังไม่ได้ตัดเลย จับมือฉันช่วยกันตัดหน่อยสิ” เสียงนั้นคือคารินา เพื่อนสนิทของฉัน ผู้หญิงที่วิตโตริโอเคยแอบชอบ ในเซฟเฮาส์ ฉันกัดฟันคว้านกระสุนออกเองทั้งที่เสียเลือดจนแทบหมดสติ แล้วให้ลูกน้องพาไปคลินิกตระกูล แต่ก่อนจะเข้าห้องผ่าตัด วิตโตริโอก็พังประตูเข้ามาพร้อมอุ้มคารินา เธอแค่ข้อเท้าแพลงและต้องตรวจเดี๋ยวนี้ หมอของฉันถูกดึงตัวไป ยาปฏิชีวนะมาช้าเกินไปจนแผลติดเชื้อ ฉันต้องนอนสู้กับความตายอยู่เป็นสัปดาห์ พอลืมตาตื่นขึ้นมาดูโทรศัพท์ กลับไม่มีข้อความจากเขาสักข้อความ น้ำตาฉันถึงได้ไหลออกมา ฉันเข้าใจแล้ว ฉันเป็นแค่ผู้หญิงที่เขาจำใจแต่งงานด้วยเพราะถูกวางยาจนมีความสัมพันธ์กัน เพื่อกลบเรื่องอื้อฉาว เขาแคร์แค่ผลประโยชน์กับชื่อเสียง ส่วนฉัน เจ้าหญิงลับๆ แห่งตระกูลรอสซี ผู้ยอมทิ้งทุกอย่างมาสร้างอาณาจักรให้เขา กลับไม่ได้อะไรเลย ฉันจึงเตรียมของขวัญอำลาไว้สี่ชิ้น ฉลองให้กับการพังพินาศของเราทั้งสองฝ่าย จากนั้น เขาจะไม่ได้เจอฉันอีกตลอดกาล